شعر

مهر شکستی مهیب بر تبِ بیداد داد / باد که اقلیم پارس، بر همه آباد باد

اسطوره‌ى درخت، همه طغیانِ قامت است آنان به خواب، مرده؛ اگر از پا نشسته‌اند