گفتار نخست : تاریخچه
ذن نیز مانند سایر جریانهای جهان اندیشه دارای پیشینه ای، و تاریخی است. شالودهی بخش عمدهی این تاریخ -مانند سایر تاریخها- بر اساطیر و افسانه و داستانهایی استوار شده است كه دوستداران یا مخالفان این سبك از اندیشیدن در مسیر زمان دربارهاش گفته اند و نوشته اند. در این زمینهی افسانه آمیز، حقایقی تاریخی هم وجود دارند كه در تار و پود عقاید متعصبانهی هواداران و دشمنان ذن تنیده شده اند، و جداسازی و تفكیك كردنشان كاری است دشوار.
آنچه كه در اینجا مورد نظر است، ترسیم خطوط كلی این حقایق تاریخی است. خوانندهی كنجكاو،می تواند برای دقیقتر شدن در این زمینهی تاریخی، مراجع معرفی شده را مرور كند، و خود با چالش جداسازی اسطوره از واقعیت دست و پنجه نرم كند. آشنایی با كلیت مسیرهای اصلی پویایی منشها و اندیشههای مربوط به آیین ذن، هدف ما را در انتقال معانی پایهی این مكتب برآورده خواهد كرد.
آیین ذن، دو ریشهی اصلی نظری دارد. یكی از آنها هندی و دیگری چینی است. ریشهی هندی، به آیین بودا بازمی گردد و نحلهی چینی، همان تائوگرایی است كه لائوتسه بنیانگذارش بود. پرداختن به تاریخچهی این دو آیین، و الگوهای تداخلشان در هم، به درك بهتر چگونگی شكل گیری ذن كمك خواهد كرد.
ادامه مطلب: نخست: آیین بودا
رفتن به: صفحات نخست و فهرست کتاب